برنامهریزی هوشمندانه برای برداشتها میتواند منجر به درآمد بیشتر در دوران بازنشستگی شود.
اگر به دوران بازنشستگی نزدیک میشوید، احتمالاً تصویری کلی از میزان سرمایهای که در اختیار خواهید داشت دارید. اما آیا میدانستید نحوه برداشت این پساندازها میتواند بر سطح زندگی و برنامههای بازنشستگی شما تأثیر قابل توجهی بگذارد؟
در ادامه، هفت معیار مهم را که باید هنگام تنظیم استراتژی برداشت بهینه در نظر بگیرید مرور میکنیم:
۱. نیازهای شما
از نظر تئوری، همه ترجیح میدهند تا پایان عمر خود درآمدی ثابت و قابل پیشبینی داشته باشند.
اما در عمل، ممکن است بخواهید در سالهای ابتدایی بازنشستگی، زمانی که هنوز از سلامت کامل برخوردار هستید، برنامههایی مانند سفر، بازسازی خانه یا کمک به فرزندان را تأمین مالی کنید.
در چنین شرایطی، هدف شما داشتن درآمدی متغیر است که در هر مرحله از زندگی بازنشستگی، پاسخگوی نیازهای متفاوت باشد.
این موضوع نیاز به برنامهریزی دقیقتری نسبت به یک برداشت خطی و ثابت دارد.
و این ما را به معیار دوم میرساند.
۲. میزان برداشتها
بر اساس یک نظریه، اگر سالانه ۴٪ از سرمایهتان را (با تعدیل تورم) برداشت کنید، یک پرتفوی متعادل میتواند برای حدود ۳۰ سال، یعنی میانگین طول دوره بازنشستگی، دوام بیاورد.
این «قاعده ۴٪» راهنمای مفیدی است، اما همیشه قابلاعتماد نیست. دو دلیل اصلی:
۱. نیازهای شما ممکن است در طول زمان تغییر کند (همانطور که در بخش قبل اشاره شد).
۲. ریسک توالی بازده (Sequence of Returns Risk) یعنی ترتیب سالهای خوب و بد بازار اهمیت دارد.
فرض کنید ۱۰۰٬۰۰۰ دلار سرمایه دارید، سالی ۱۰٬۰۰۰ دلار برداشت میکنید، و بازده سرمایهگذاریتان چهار سال متوالی ۵٪ است اما در سال پنجم منفی ۵٪ میشود.
اگر این سال منفی در ابتدای بازنشستگی اتفاق بیفتد، حدود ۴٬۳۰۰ دلار کمتر سرمایه برای شما باقی میماند.
بنابراین بهتر است در برداشتهای خود انعطاف داشته باشید تا از برداشت در دورههای نامطلوب بازار اجتناب کنید.
۳. مالیات و ترتیب برداشتها
همه انواع درآمد بازنشستگی به یک شکل مشمول مالیات نیستند.
بهعنوان مثال، برداشت از TFSA (حساب پسانداز بدون مالیات) مشمول مالیات نمیشود، اما برداشت از RRSP یا طرحهای بازنشستگی ثبتشده دیگر مشمول مالیات کامل است.
در حسابهای غیرثبتشده نیز، سود سرمایه، سود سهام و بهره هر کدام بهصورت متفاوت مالیاتپذیرند.
یکی از راهکارهای رایج (سناریوی ۱) این است که ابتدا از حسابهای غیرثبتشده برداشت شود، سپس از حسابهای ثبتشده (RRSP/RRIF) و در پایان از TFSA، تا سرمایههای معاف از مالیات برای مدت بیشتری رشد کنند.
اما این روش ممکن است در سالهای بعد، زمانی که فقط از حسابهای ثبتشده برداشت میکنید، باعث افزایش مالیات شود.
همچنین، در سن ۷۱ سالگی باید RRSP خود را به RRIF تبدیل کرده و برداشتهای اجباری را آغاز کنید. اگر در آن زمان مانده حسابتان بالا باشد، این برداشتهای اجباری ممکن است مالیات سنگینی به دنبال داشته باشد.
در مقابل، سناریوی ۲ شامل برداشت همزمان از تمام انواع حسابها در هر سال است تا بار مالیاتی در طول زمان پخش شود.
این روش همچنین به شما اجازه میدهد از برداشتهای غیرمالیاتی TFSA برای جلوگیری از ورود به نرخ مالیاتی بالاتر یا از دست دادن مزایای OAS استفاده کنید (بخش ۵ را ببینید).
بدیهیست که انتخاب بهترین روش به شرایط شخصی شما بستگی دارد.
۴. مزایای دولتی
از سن ۶۵ سالگی، واجد شرایط دریافت مزایای OAS (Old Age Security) و در صورت اشتغال قبلی، مزایای CPP (Canada Pension Plan) یا QPP (Quebec Pension Plan) خواهید شد.
هرچه دیرتر درخواست دهید، مبلغ پرداختی بیشتر خواهد بود.
برای مثال، اگر تا سن ۷۰ سالگی صبر کنید، مبلغ OAS شما حدود ۳۶٪ بیشتر خواهد بود.
در مورد CPP یا QPP نیز اگر درخواست را بهجای ۶۵ سالگی در ۷۰ سالگی بدهید، پرداخت ماهانه حدود ۴۲٪ افزایش مییابد.
در نگاه اول، بهنظر میرسد بهتر است صبر کنید، اما باید محاسبه کنید از چه زمانی این افزایش مبلغ جبران سالهای ازدسترفته را میکند.
مشاور مالی میتواند این نقطه سربهسر را برای شرایط شما محاسبه کند.
۵. آستانه بازپسگیری درآمد (Income Recovery Threshold)
مستمری OAS دارای «آستانه بازپسگیری» است که برای سال ۲۰۲۵ برابر ۹۳٬۴۵۴ دلار است.
بهازای هر دلار درآمد مشمول مالیات بالاتر از این رقم، ۱۵٪ از مبلغ OAS شما کاهش مییابد.
اگر درآمدتان به ۱۵۱٬۷۷۸ دلار (یا ۱۵۷٬۴۹۰ دلار در صورت داشتن ۷۵ سال یا بیشتر) برسد، کل مبلغ OAS شما حذف میشود.
بنابراین برای حفظ این مزایا، باید این آستانه را در استراتژی برداشت خود لحاظ کنید.
۶. تقسیم درآمد (Income Splitting)
قانون تقسیم درآمد بازنشستگی به زوجهایی که یکی از آنها درآمد بسیار بالاتری دارد اجازه میدهد با انتقال بخشی از درآمد به همسر، مالیات ترکیبی خود را کاهش دهند.
میتوان از Spousal RRSP نیز برای همین هدف استفاده کرد.
اگر اختلاف درآمدی بین شما و همسرتان وجود دارد، گنجاندن این گزینه در برنامه بازنشستگی میتواند مفید باشد.
۷. استراتژی سرمایهگذاری
باور عمومی این است که بازنشستگان باید استراتژی بسیار محافظهکارانهای داشته باشند، اما طول بازنشستگی ممکن است ۳۰ تا ۳۵ سال ادامه یابد؛ دورهای که با یک سبد سرمایهگذاری (portfolio) متعادلتر همخوانی دارد.
برای مثال، اگر از سن ۶۵ سالگی سالانه ۴٪ برداشت کنید:
- یک سبد سرمایهگذاری (portfolio) کاملاً محافظهکار (اوراق با درآمد ثابت) ممکن است تا سن ۸۵ سالگی تمام شود؛
- اما یک سبد سرمایهگذاری (portfolio) شامل ۳۰٪ سهام میتواند تا بعد از ۹۵ سالگی دوام بیاورد.
یافتن تعادل مناسب میان ریسک بازار و ریسک طول عمر (Longevity Risk) میتواند کلید موفقیت باشد.
در نهایت، طراحی استراتژی برداشت بازنشستگی شامل عوامل زیادی است، اما با کمک یک مشاور حرفهای، میتوانید برنامهای منسجم ایجاد کنید و با اطمینان مسیر تحقق رؤیاهای دوران بازنشستگی خود را آغاز نمایید.
