آیا با این عبارت آشنا هستید: «همه تخممرغهایتان را در یک سبد نگذارید»؟
وقتی صحبت از سرمایهگذاری میشود، این یعنی پول خود را در انواع مختلفی از سرمایهگذاریها قرار دهید که نسبت به نوسانات بازار واکنشهای متفاوتی دارند. این همان روشی است که ریسک پرتفوی مدیریت میشود.
چهار روش اصلی برای انجام این کار وجود دارد:
اولین روش این است که سرمایهگذاریهای خود را در میان طبقات مختلف دارایی پخش کنید:
- سهام
- اوراق با درآمد ثابت، مانند اوراق قرضه
- داراییهای نقدشونده، مانند سپردههای مدتدار
روش دوم این است که در هر طبقه دارایی، مجموعهای از اوراق مختلف را نگه دارید تا ریسک مربوط به هرکدام به حداقل برسد.
روش سوم سرمایهگذاری در بخشهای مختلف اقتصادی است؛ برای مثال:
- بخش مالی
- منابع طبیعی
- فناوری
- و سایر بخشها
و این ما را به روش چهارم میرساند، یعنی تنوع جغرافیایی. این شامل سرمایهگذاری در موارد زیر است:
- بازار کانادا
- بازار ایالات متحده
- بازارهای بینالمللی
با تنوع جغرافیایی، میتوانید با یک تیر دو نشان بزنید، زیرا برخی بخشهای اقتصادی در یک بازار نسبت به بازار دیگر وزن بیشتری دارند.
چگونه میتوان به چنین تنوعی دست یافت؟
یک گزینه ساده این است که صندوقهای سرمایهگذاری مشترک* را در نظر بگیرید، که میتوانند با حداقل سرمایه، سطح بالایی از تنوع را فراهم کنند.
پس برای اینکه مطمئن شوید «تخممرغهایتان» بهخوبی در سبدهای مختلف قرار گرفتهاند، با مشاور خود صحبت کنید!
